Królowie polski

Zygmunt I Stary był przedostatnim przedstawicielem dynastii jagiellońskiej. Królem Polski był od tysiąc pięćset szóstego do roku swojej śmierci, a mianowicie tysiąc pięćset czterdziestego ósmego. Toczył trwającą dwa lata wojnę z Wielkim Księstwem Moskiewskim, dzięki której Litwa mogła zachować posiadane przez nią dobra i terytoria. Znany był z tego, że dość niechętnie odnosił się do parlamentarnego systemu. Poza tym sprzeciwiał się aż tak ogromnej niezależności szlachty - zwłaszcza pod kątem politycznym. To za jego panowania skarb państwa został do dość dużego stopnia oddłużony. To on również wprowadził podział pomiędzy finansami królewskimi a finansami publicznymi. Pod jego rządami mennica w Krakowie bardzo umocniła swoją pozycję i zaczęła lepiej funkcjonować. Król dbał o właściwy rozwój miast. Zygmunt I Stary był dwa razy żonaty, przy czym jego drugą żoną była Bona Sforza, bardzo wspierająca małżonka we wszelakich jego działaniach mających na celu poprawienie kondycji finansowej państwa.